Historisch kader
Achtergrond
Dossiers
| Hendrikus Colijn |
|
Dr. H. Colijn (1869-1944) was een Nederlands politicus. In 1892 werd hij tweede luitenant bij het KNIL. Nadat hij de KNIL verlaten had, werd hij anti-revolutionair Tweede Kamerlid. Van 1911 tot 1913 was hij Minister van Oorlog en van 1914-1922 directeur van de Bataafse Petroleum Maatschappij. In 1920 werd hij leider van de Anti-Revolutionaire Partij. Hij was vijf maal premier, in 1925-1926) en in vier successieve kabinetten tussen 1933 en 1939. De verkiezingen van 1937 waren een groot succes voor Colijn; veel niet-antirevolutionairen brachten hun stem op hem uit als ‘sterke man’. Zijn crisis-beleid wekte daarentegen onder brede lagen van de bevolking afkeer.
Onder Colijn bleef voor Nederland de neutraliteitspolitiek, waaraan sinds 1918 was vastgehouden, het fundament van het buitenlandse beleid. Ook was het onder Colijn dat het Nederlandse vluchtelingenbeleid en de opvang van de Duitse joden vorm kreeg. Tijdens de Duitse bezetting leek Colijn zich eerst bij de Nieuwe Orde neer te leggen, getuige zijn brochure Op De Grens Van Twee Werelden. Maar al gauw veranderde zijn standpunt; in 1941 werd hij geïnterneerd.
Hendrikus Colijn, 1935 (NIOD 26129) Zie:
www.parlement.com/9291000/biof/00263 www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn2/colijn
|
