Het Auswärtige Amt beschikte tot 1940 in Nederland over een Gezantschap in Den Haag, alwaar Julius Graf von Zech-Burkersroda gestationeerd was, en Consulaten in onder andere Amsterdam, Arnhem, Dordrecht, Groningen, Harlingen, Maastricht, Nijmegen, Rotterdam, Venlo, Vlissingen, IJmuiden en Zevenaar.

Via deze vertegenwoordigingen werden door het Auswärtige Amt met betrekking tot Nederland zowel de belangen behartigd van Duitsland in het algemeen, als die van Duitsers die in Nederland verbleven. De activiteiten betroffen naast persoonlijke (visum)kwesties, zowel politieke, als economische en culturele zaken.

Na 1934 kwam de berichtgeving over Duitse migranten (joden/communisten) er als een extra taak bij. In 1940, na de instelling van Seyss-Inquarts burgerlijk bestuur, werd de diplomatieke infrastructuur opgeheven. Otto Bene werd daarna aangesteld als Vertreter des Auswärtigen Amtes beim Reichskommissar für die besetzten niederländischen Gebiete.

• F. Berber, Jahrbuch für Auswärtige Politik. 1939 (Berlin 1939) 396-402.